قونیه

قونیه

قونیه در منابع کهن به صورت ایکونیون (Iconıon)، ایکونیوم (Iconıum) و استانکونا (Stancona) آمده‌است. ایکونیون ازکلمه ایکون (Icon) به معنی شمایل گرفته شده‌است. در اساطیر یونان آمده که بر این شهر اژدهایی چیره شده بود و گه‌گاه به شهر حمله می‌کرد و گروهی از زنان ودختران را می‌بلعید. پرسیوس (Perseus) پسر ژوپیتر این اژدها را کشت و مردم شهر را از بلای او رها کرد. مردم شهر به پاس این رشادت، تصویر پرسیوس را به یکی از دروازه‌های شهر آویختند. شهر را به مناسبت آن به زبان یونانی ایکونیون (شمایل) می‌گفتند. این وجه تسمیه وقتی که در حفاری از این شهر سکه‌هایی به دست آمد که بر روی آنها تصاویری از پرسیوس و اژدها دیده می‌شود، تایید شد.
در دوره رومیان این شهر ایکونیوم خوانده شد. این کلمه در دوره سلجوقیان به اختصار قونیه خوانده شد. نام شهر در منابع فارسی و عربی به شکل قونیه و در ماخذ غربی به صورتConıa، Konıeh و یا Konıa در ترکی امروز به شکل Konya به‌کار می‌رود.
قونیه نخست به فرمان هیتی‌ها بود. بعد در قلمرو فریگیه قرار گرفت و مدتی هم تحت حاکمیت لیدیه بود. در قرن ششم قبل از میلاد هخامنشیان ساتراپ‌هایی داشتند. قونیه در آسیای صغیر جزو ساتراپ‌های هخامنشی بود که تا حدی استقلال داشت.
از آثار هیتی‌ها در قونیه سه اثر عمده باقی مانده‌است. یکی از آنها در نزدیکی بگشهری در ۶۵ کیولمتری جنوب غربی قونیه‌است که پینار افلاطون خوانده می‌شود و بر روی چشمه‌ای بنا شده‌است. معروف است که مزار افلاطون در قونیه‌است و یاقوت حموی در معجم البلدان این نکته را قید کرده‌است.
دومین اثر هم در بگشهری است و آن یک الهه هیتی است که به‌وسیله شیرهایی حمل می‌شود. سومین آنها در ۲۷ کیلومتری شمال شرقی روستای ایلگین (ایلغین) بر سر چشمه‌ای ساخته شده‌است. این اثر در سال ۱۹۷۰ کشف شده و کتیبه‌های هیروگلیف دارد.
گزنفون که به‌اتفاق هزاران سوار در سال ۴۰۲ ق. م. از قونیه عبور کرده‌است، این شهر را در منتهی‌الیه شرق فریکیه قید کرده‌است. این ناحیه بعدها درجنوب فریکیه شمرده شده‌است.
اسکندر در سال ۳۳۴ ق. م. پس از شکست دادن هخامنشیان، آسیای صغیر را به تصرف خود در آورده‌است.
در ابتدای دعوت مسیح، پائولوس یکی از حواریان او در این شهر اقامت گزیده و اقامت او بر شهرت و اعتبار شهر افزوده‌است. در عهد ترازن (ترایانوس) امپراتور روم (۱۱۷ – ۹۸ میلادی) یهودیان و مسیحیان در آن شهر ساکن بودند. از دوره رومیان، در بگشهری در روستای یونس لر در محل شهر تیبریوپولیس آثاری بدست آمده که در موزه باستان‌شناسی قونیه نگهداری می‌شود.
جاذبه‌های گردشگری قونیه
آرامگاه و موزه مولانا
مقبره عارف، صوفی و شاعر مشهور، مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی، و موزه ای که یادگارها و آثار او را به نمایش میگذارد، از جمله جاذبه های مشهور دنیا محسوب میشود. آثار درون موزه شامل دست نوشته های قدیمی، قرآن های خطی، آلات موسیقی دوران رومی و آثار هنری دوران سلجوقی میباشد. این آرامگاه به نماد قونیه تبدیل شده و سالانه بازدیدکنندگان بسیاری را به خود جذب میکند.
موزه مولانا مکانی که امروزه به عنوان موزه مولانا نامیده می شود، درواقع محل زندگی و تدریس مولانا بوده. این باغ از متعلقات کاخ سلجوقیان بوده و از طرف سلطان علاء الدین کیقباد به پدر مولانا سلطان العلماء بهاء الدین ولد اهدا گردیده است.
سلطان العلماء در سال ۱۲۳۱ وفات نموده و در جای کنونی در موزه مولانا مدفون شده است. او اولین کسی است که در این باغ به خاک سپرده شده است.
تپه علاء الدین
تپه ای مصنوعی که توسط سلطان سلجوقی، علاءالدین کیقباد ساخته شد و امروزه درست در وسط شهر قرار دارد و از آن بعنوان پارک استفاده میشود. این تپه دارای دو جاذبه دیدنیست، مسجد علاءالدین و بقایای کاخی قدیمی در شمال تپه. در این سازه بسیاری قدیمی، کتیبه ای از جنس مرمر موجود می باشد که قدمت آن به سال ۱۲۲۱ برمیگردد.

مسجد علاءالدین:
این مسجد از قدیم‌ترین آثار تاریخی دوران سلجوقیان بوده و در روی تبة علاءالدین بنا شده است. در دورة رکن‌الدین مسعود اول سلطان سلجوقی،بنا شروع به ساخته شدن شد و در زمان علاء الدین کیقباد اول به اتمام رسید (۱۲۲۱).
در محوطة مسجد مزارهای مسعود یک، قلیچ آرسلان، رکن‌الدین سلیمان دو، غیاث‌الدین کیخسرو، قلیچ آرسلان چهار و غیاث‌الدین کیخسرو سه قرار دارد.
موزه باستان شناسی
این موزه که در سال ۱۹۶۲ در مکان فعلی خود آغاز به کار کرد، در جنوب مدرسه سیرچلی در مرز شهر قونیه قرار دارد و در این موزه آثار متعلق به دوره نوسنگی، عصر مفرغ قدیم، عصر مفرغ میانه (مستعمرات تجاری آسور)، عصر آهن(فریقیان، اورارتو) کلاسیک، یونان، روم و بیزانس در معرض دید قرار دارد.
آثار دوره نوسنگی در حفاری های: چومرا، چاتال هویوک، اربابا و سوبرده
آثار دوره عصر مفرغ قدیم: در حفاری های سیزما و کاراهویوک
آثار دوره مستعمرات تجاری آسور در حفاری های کاراهویوک به دست آمده اند.
تکه های ظروف چایخوری متعلق به دوره فریقیان در حفاری های تپه علاء الدین در قونیه بدست آمده همچنین، درهای متعلق به دوره فریقیان در انواع مختلف در منطقه کاراپینار کیج کیشلا هویوک یافت شده و به همراه درهای متعلق به دوره لیدی ها در معرض دید عموم قرار دارد.
ر فضای داخلی موزه و باغچه، محراب ها، سنگ های گور، ستون های سنگی یادبود و استخوانهای متعلق به دوره روم و بیزانس در معرض دید عموم قرار دارد. حفاری کمکی صورت گرفته توسط سیلله تات کوی و چومرا علی بی هویوک سبب شد تا موزاییک های پایه متعلق به کلیسا برداشته شده و به موزه انتقال یابد.
موزه آنتوگرافی:
در این موزه انواع لباس، کمر و دیگر انواع انتوگراف، سلاح و سکه‌های با ارزش در معرض نمایش قرار گرفته است. قسمتی از این موزه به صورت نمایشگاهی از قالی، قالیچه و گلیم مرتب شده است. این موزه در جادة لارنده واقع شده است.
تربت و مسجد شمس تبریزی:
در سمت شمالی مسجد شراف‌الدین در داخل پارک شمس قرار گرفته است. این بنا در ۱۵۱۰ به وسیله امیر اسحق گسترده و بازسازی شد. در داخل مسجد تربتی است که همگان معتقدند این تربت جایگاه خود شمس تبریز است. شمس تبریزی که اثر مهمی در افکار مولانا گذاشته است. امروزه تربت ابن‌شیخ بزرگ شمس تبریزی یکی از مراکز اصلی زیارت کنندگان است.
مسجد سلطان سلیم:
این مسجد در کنار موزة مولانا قرار دارد. ساختن این بنا در زمان شاهزادگی دوم سلطان سلیم و همزمان با فرمانداری قونیه در سال ۱۵۵۸ شروع و در ۱۵۸۷ به پایان رسید. این اثر معماری نمونه‌ای از زیباترین آثار کلاسیک عثمانی در قونیه می‌باشد.
موزة آتاترک:
خانة آتاترک که در سال ۱۹۱۲ ساخته شده بود از طرف مردم قونیه به آتاترک به عنوان هدیه باز گردانده شد. در سال ۱۹۶۴ کارش را به صورت موزه آغاز کرد. در این موزه لباسها و وسایل استفاده شده به وسیلة آتاترک مدارک جنگ آزادی ترکیه، عکسها و روزنامه‌ها در معرض نمایش قرار گرفته است. این بنا یکی از معماریهای با شکوه قرن ۱۹ می‌باشد.

مسجد دارالفنون سلطان سلیم در قاره پینار:
این دارالفنون از طرف سلیم دوم ساخته شد که به همراه آن مسجد کاروان سرای،‌ خان، حمام،‌ چشمه آب،‌ عمارات،‌ مدرسه،‌ بازار و آسیاب بنا شد. اساس بنا به سال ۱۵۱۴ یعنی در زمان یاووز سلطان سلیم‌بر می‌گردد و بعدها در سال ۱۵۶۳ ساخت آن به اتمام رسید و امروزه هنوز هم بازسازی آن ادامه دارد.
قاره‌ پینار:
این منطقه که از لحاظ استراتژیکی و قدمت از اهمیت خاصی برخوردار است. از قونیه ۹۴ کیلومتر فاصله دارد. این منطقه که از شهرستانهای قونیه محسوب میشود. هم از نظر زراعت و هم حیوانداری منطقه مهمی محسوب می‌شود. شهرستان قاره پینار در ابتدا رو به
فرسایش بوده است اما بعدها با بازسازی آن به یکی از مناطق محبوب مردم تبدیل شد. این منطقه که از لحاظ زمین‌شناسی بسیار عجیب است مورد توجه زمین‌شناسان بوده و خاک آن در آزمایشگاهها مورد مطالعه قرار گرفته است.
علاوه بر این در این منطقه گودال به وفور یافت می‌شود و آبهای جاری در آن از لحاظ ارزش طبی در دنیا بی‌نظیر می‌باشد.
شهرهای زیرزمینی مخفی:
در ۴۰ کیلومتری هتامیش و ۳۰ کیلومتری قاره پینار قرار دارد. مواقع حمله و یا خطر به مردم به حالت موقت به این شهرهای زیرزمینی پناه میبرند تا بتوانند زندگی خود را نجات دهند و به این مقصد هم ساخته شده‌اند.
در این شهرهای زیرزمینی پایگاه،‌ انبارهای غذایی،‌ محل عبادت (کلیسا)،‌ سنگ آسیاب، انبار آب و قبرستان وجود دارد. مسیحی‌هایی که در این منطقه زندگی کرده‌اند. در دوران بعد از بیزانس‌، بعد از قرن ۷ مسیحیت به این شهرهای زیرزمینی نقل مکان کرده‌اند.
گودال‌ها مانند غارهای زیرزمینی ناشی از اثر آب که ناگهان قسمت بالایی آن نشست پیدا میکند در روی زمین گودالهایی ایجاد می‌گردد. که عمق گودالها از چند متر تا چند هزار متر متفاوت است. بعضی از آنها به شکل استوانه است و یا شبیه استوانه است. بعضی‌هایشان به قسمت انتهائی غارهایی وصل است و تا قسمت بسیار عمیق غارها ادامه دارد. در ته بعضی از گودال آب و در ته بعضی دیگر دی ‌اکسید کربن و گازهای با گوگرد وجود دارد.
مراکز خرید
در قونیه مراکز خرید مختلفی وجود دارد که از جمله آنها می توان کوله سیت، decors careketenciler turistik masera، m1، kombassan، kipa، harinets را نام برد.

پاسخی بگذارید

توجه: نظرات در وب سایت منعکس کننده دیدگاه ها از نویسندگان آنها، و نه لزوما دیدگاه های پورتال bookyourtravel اینترنت. درخواست از توهین، ادای سوگند و بیان مبتذل خودداری کنند. ما حق هر نظر را حذف کنید بدون توضیحات اطلاع قبلی.

آدرس پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد. فیلد ها مورد نیاز با امضا *

*
*